Książęca kopalnia. 

Skonsolidowana  Hoym – Laura. (1890-1913)

 

W roku 1890 większość udziałów , około 70%, które zgromadził radca komisyjny Grundmann jego spadkobiercy sprzedali razem z polem dzierżawnym Carolus. Udziały kupił książę Hugo zu  Hohenlohe-Oeringen z kilkoma gwarkami. Od roku 1897 całkowitym właścicielem został jego syn Christian Kraft zu Hohenlohe- Oeringen i włączył kopalnię Skonsolidowaną Hoym- Laura do swojego Dominium Hohenlohe. 

Zarządcą i pełnomocnikiem księcia został Generalny Dyrektor Klewitz, a po nim od 1898 Paul Linke. Po wynajęciu pola „Omar Pasza” w  Niedobczycach kopalnia osiągnęła obszar nadania przeszło 5 km2. Kierownikiem Zakładu został Alfred Scheller, ruchem kopalni kierował nadsztygar Leopold Hoffman, a od roku 1908 ruchem maszynowym kierował werkmistrz  Gottfried Lippa.

W roku 1892 pogłębiono szyb Oppurg ( Głowacki) do 192m i założono poziom 200m i zbudowano kotłownię przy szybie. Uruchomiono rampę załadowczą i bocznicę przy torach w Niewiadomiu. Zakończono wydobycie w pokładzie 602 do poziomu 150m, a rozpoczęto wydobycie w pokładzie Reden (606). Od roku 1900 to okres wzmożonego rozwoju. Czynne były trzy szyby wydobywcze. Thurnagel 135m głęboki, Graf Reden 150m głęboki i Grundmann 200m głęboki. Powodowało to uciążliwe rozdrobnienie chociaż wydobyto 117 661 ton przy załodze 457 osób. Prace rozpoczęto prowadzić w dwu pokładach i kilku różnych polach oraz wzrosła także ilość prowadzonych przodków i zabierek. Roboty prowadzono w pokładach  Hoym(602),Osten( 604) i Reden( 606). Transport węgla w wózkach 350kg lub 530kg, na dole po torach pchali ciskacze.

W pochylniach stosowano przewóz linowy z bębnami hamulcowymi i ruchem wahadłowym. Pełne wozy w dół, puste do góry. Na chodnikach głównych i przekopach posługiwano się końmi. Różna była ilość koni na dole (4-14) i powierzchni(3-13). Najwięcej w jednym czasie było 30 koni.

Na dole używano do roku 1895 lampy olejowe, a następnie lampy acetylenowe tzw. karbitki.

W latach 1871- 1913 używano następujące szyby : Thurnagel – 135m głęboki w 1890 roku, Goldammer- 68m w 1875, Wetter- 26,4m w 1856, Pfeiffer- 111m w 1872, Graf Reden- 153m w 1880, Grundmann- 300m w  1913 i Oppurg -200m w 1892 roku.

 

Załoga szybowa, która pogłębiała szyb Grundmann(Kościuszko) do 320 m w 1914 roku.

 

W 1902 roku szyb Oppurg (Głowacki) przystosowano do wydobycia całości urobku z dołu na powierzchnię. Wybudowano budynek maszyny parowej, stalową wieżę,  zamontowano dwu poziomowe klatki szybowe oraz maszynę parową o mocy 532 KM (1900 rok), która istnieje jako zabytkowa do dziś. Wydobycie na tym szybie prowadzono do 1924 roku. 

W 1905 roku zbudowano pierwszą łaźnię dla robotników. Zabudowane zostały kompresory i pierwszy generator prądu o mocy 55kW i napięciu 500V o napędzie parowym. Moc maszyn parowych z wydobycia wzrastała i wynosiła w roku 1871- 125 KM, 1880-282 KM, 1890-252 KM,  Pierwszy silnik elektryczny o mocy 45 KM prawdopodobnie zabudowany był w wentylatorze na szybie Thurnagel (na tzw. Maszynioku) około 1903 roku.

Pierwsze urządzenia na sprężone powietrze działały około roku 1905, kiedy uruchomiony został pierwszy kompresor  o wydajności 1200m3 na godzinę z napędem parowym.

Wydobycie w roku 1890 wynosiło 74 762 tony przy 351 pracownikach, w 1900- 133 552 tony przy 528 pracownikach, 1907-161 687 ton przy 452, a w 1913 roku 185 009 ton przy 556 pracownikach.

 

W dniu 1.8. 1911roku kierownictwo kopalni przejmuje inspektor górniczy Otto Giersberg, w środku siedzących. 

 

W roku 1905 górnicy kopalni  Hoym nie strajkowali. Strajkowali od 21.4-15.5.1913 roku, głównie z powodu wyzysku , złego traktowania górników polskiego pochodzenia i języka. Trzeba koniecznie zaznaczyć, że nie były to strajki polityczne. Domagano się 8 godzinnego dnia pracy, oraz godziwej zapłaty za wykonywaną pracę. 

W roku 1913 zrobiona została wycena kopalni  Hoym- Laura. Mierniczy W. Miller stwierdził ,że kopalnia będzie istnieć przez 95 lat do poziomu 730m, a jej wartość wynosi 5 520 000 marek. Równoległa wycena przez radcę górniczego o nazwisku Buntzel wynosiła 3 800 000 marek,a kopalnia będzie istnieć do roku 1992 do głębokości 750m. W tym właśnie 1992 roku zakończono załadunek węgla do wagonów i zatrzymanie sortowni i płuczki.